Is het normaal dat jonge mensen met bijziendheid oogdrijvers hebben?

illustratie van ogen die kijken naar twee bubbels gevuld met oogdrijvers

Hoe vaak ervaren mensen met bijziendheid “floaters”?

Floaters komen vrij vaak voor en zijn meestal geen reden tot bezorgdheid. Het kan normaal zijn dat jonge mensen met bijziendheid, vooral die met hogere voorschriften, oogzwevers hebben. Een plotselinge toename van oogzwevers kan echter wijzen op een ernstiger probleem en vereist de aandacht van een oogarts.

Wat zijn floaters?

Floaters zijn donkere, zwevende vlekken in je zicht. Deze vlekken kunnen de vorm hebben van cirkels, golvende lijnen of zelfs spinnenwebben. Floaters bewegen in dezelfde richting als je ogen als je om je heen kijkt. Ze kunnen in veel verschillende maten en vormen komen.

Hoewel floaters vervelend kunnen zijn, mogen ze uw zicht niet erg beĆÆnvloeden.

Floaters komen vaker voor bij mensen van 50 jaar en ouder. Jonge mensen die bijziend zijn, hebben een hoger risico op floaters vanwege de veranderingen die optreden in een bijziend oog.

Waar bevinden floaters zich in het oog?

Floaters bevinden zich in het glasvocht van het oog. Het glasvocht is een heldere substantie die het middelste deel van je oogbol vult. Het heeft een geleiachtige consistentie met kleine, heldere vezels die verbonden zijn met het netvlies.

De kleine stippen die in je zicht rondzweven, zijn eigenlijk klonten cellen, eiwitvezels of andere materie in het glasvocht. Deze klonten werpen een schaduw op het netvlies, waardoor de donkere zwevende beelden ontstaan die je ziet.

Waarom hebben mensen met bijziendheid meer kans op floaters?

Studies hebben bevestigd dat naarmate mensen meer bijziend worden, de axiale lengte van hun oogbol, of de afstand van het hoornvlies tot het netvlies, toeneemt. Deze vorm van bijziendheid wordt axiale bijziendheid genoemd. Dit is het type bijziendheid dat de meeste mensen hebben.

Wanneer de oogbol langer wordt, wordt het oog uitgerekt. Als dit gebeurt, is glasvocht waarschijnlijker om af te breken en beginnen de kleine vezels in het glasvocht aan het netvlies te trekken.

Bij bijziendheid, vooral hoge bijziendheid, als glasvocht afbreekt en glasvochtvezels klonteren en trekken aan het netvlies, kunnen kleine floaters beginnen te verschijnen. Dit proces kan geleidelijk of in sommige gevallen plotseling plaatsvinden.

Bij hoge bijziendheid is de kans groter dat het glasvocht zich afscheidt van het netvlies. Hoe hoger de bijziendheid en hoe langer het oog, hoe groter de kans dat dit gebeurt.

Hebben de meeste mensen eye floaters?

Het blijkt dat de meeste mensen een soort floaters zien. In een onderzoek uit 2013 onder smartphonegebruikers meldden drie van de vier mensen dat ze floaters hadden.

Bijziendheid kan uw risico op het krijgen van oogdrijvers verhogen. Mensen met bijziendheid hadden 3,5 X meer kans op floaters dan mensen met een normaal gezichtsvermogen in deze studie. Hoe oud of jong een individu was, had geen invloed op het al dan niet hebben van floaters.

Gaan de drijvers weg?

Eye floaters zijn vervelend, maar ze veroorzaken meestal geen schade aan het oog. Ze gaan niet echt weg, maar je hersenen passen zich eraan aan en je zult ze waarschijnlijk na een tijdje niet meer opmerken.

Oogchirurgie om floaters te verwijderen is mogelijk, maar de procedure brengt risico’s voor het oog met zich mee en wordt meestal niet aanbevolen.

Is een plotseling begin van floaters reden tot bezorgdheid?

Naarmate de eiwitten en vezels in het glasvocht klonteren en degenereren, kan de glasvochtgel zich volledig van het netvlies scheiden. Dit wordt een posterieur glasvochtloslating (PVD) genoemd. Als een PVD optreedt zonder een netvliesscheur of loslating, is behandeling meestal niet nodig.

Als een achterste glasvochtloslating langzaam optreedt, merkt een persoon het loslating mogelijk niet op. Maar als het glasvocht zich gedurende een korte periode van het netvlies scheidt, zou een persoon een plotselinge toename van floaters opmerken.

Een gedeeltelijke of volledige PVD komt vaker voor op jongere leeftijd als een persoon een hoge bijziendheid heeft (> – 6,00 D). In sommige gevallen kan een PVD leiden tot een netvliesscheur of netvliesloslating, wat zichtbedreigende aandoeningen zijn.

Hoge bijzienden hebben langere ogen en het netvlies is meer uitgerekt. Het is dus waarschijnlijker dat ze perifere retinale tranen en netvliesloslatingen hebben. Een persoon met hoge bijziendheid heeft vijf of zes keer meer kans op een netvliesloslating dan iemand met lage bijziendheid.

Een plotseling begin van floaters kan wijzen op een achterste glasvochtloslating, een netvliesscheur of een netvliesloslating. Het kan ook een teken zijn van andere omstandigheden. Het is van cruciaal belang om een oogarts te raadplegen als u erg bijziend bent en een toename van floaters, flitsen of een donker “gordijn” over uw zicht ziet komen.

Bijziendheid en FloateRs

Bijziendheid verhoogt uw risico op floaters als gevolg van de veranderingen die optreden bij verlenging van het oog.

Hoogziende mensen hebben meer kans op floaters. Dit komt omdat een zeer bijziend oog meestal langer en meer uitgerekt is dan een minder bijziend oog. Een langwerpige oogbol resulteert ook in een verhoogd risico op PVD, netvliesscheur en netvliesloslating.

Als u een plotseling begin van floaters of flitsen in uw gezichtsvermogen opmerkt, is het belangrijk om contact op te nemen met uw oogarts. Een uitgebreid oogonderzoek stelt uw oogarts in staat om naar de achterkant van het oog te kijken om er zeker van te zijn dat uw netvlies en oog gezond zijn.